Bodegas Esteban Castejón
Druiven: 100% Garnacha, 
Rijping: Geen barriquerijping. De wijn wordt jong gebotteld om het bosfruit en de zachte tannines van de garnacha intact te houden; op de achtergrond klinkt slechts een subtiele toon van zoet hout mee.
Regio: D.O.P. Calatayud (Aragón).
Beschikbaarheid: Beschikbaar per 15 september!

~ . ~

In 't kort – Tranquera,Tinto

Stijl
Pure Aragonese garnacha van 900 meter hoogte, in zijn meest toegankelijke gedaante. Kersenrood van middelmatige diepte met een granaatrode rand. Sappig, evenwichtig en met vrijwel geen astringentie – een rode wijn die u zonder aanleiding opentrekt en die door Guía Peñín met 88 punten werd beoordeeld.

Smaak
Fruitige neus met goede intensiteit, waarin morellen en bosbessen goed te herkennen zijn. In de mond opvallend evenwichtig en makkelijk: bosfruit voorop, heel milde tannines, een subtiel zoethouten randje op de achtergrond en een nasmaak die lang en aangenaam blijft doorlopen.

Ideale gelegenheid
De rode huiswijn die u niet hoeft uit te leggen. Bij tapas en charcuterie, bij pasta en gegrild vlees, bij manchego of een schotel met chorizo – en even goed bij een simpele avond op de bank. Schenken bij 14–16 °C, dus iets koeler dan kamertemperatuur; dat houdt het fruit levendig.

~ . ~

Uitgebreide informatie

Ibdes ligt midden in wat ze hier de driehoek van het water noemen: tussen Alhama de Aragón met zijn thermale bronnen, de kloven van Jaraba en het Monasterio de Piedra, het natuurpark dat de rivier Piedra met watervallen, grotten en meren in het Iberisch Systeem heeft uitgesleten. Iets ten noorden daarvan houdt het stuwmeer van La Tranquera het water van diezelfde rivier vast, tussen de gemeenten Carenas, Nuévalos en Ibdes. Naar dat stuwmeer is deze wijn genoemd – en dat verklaart ook de libel die in waterverf op het etiket is gezet: een insect dat alleen leeft waar water is. In een streek die verder droog en sober is, is dat een klein statement.

De wijngaarden liggen in het gemeentegebied van Ibdes, op 850 tot 900 meter hoogte, op bodems van kiezel (guijarro). De stokken staan in de klassieke vaas-vorm, vrijstaand, op een ruim plantverband van 2,5 bij 2,5 meter – de traditionele manier om in een droge, hooggelegen streek weinig stokken per hectare veel water en licht te geven. Precies die combinatie maakt Calatayud tot wat het is: de wijngaarden dalen langs de flanken van de sierra's af tussen 550 en 1.040 meter, en garnacha tinta is er met ruim de helft van het areaal het grootste erfgoed van de Denominación. Hoogte betekent grote verschillen tussen dag en nacht, en dat is de reden dat deze garnacha zijn zuurgraad en zijn frisse bosfruit behoudt in plaats van in overrijpe jam te veranderen.

De bodega zelf gaat terug tot 1940 en is een familiebedrijf in de derde generatie, met een verwerkingscapaciteit van 500.000 kilo druiven. Kenmerkend is de keldertechniek: het merendeel van de tanks is van beton, aan de binnenzijde afgewerkt met epoxyharsen. Dat is een bewuste keuze, want beton houdt de temperatuur van de wijn veel langer vast dan roestvrij staal, waardoor de malolactische omzetting snel en zuiver op de alcoholische gisting volgt. Het resultaat hoort u in het glas: een wijn die rond en soepel is zonder ooit hard of hoekig te worden. Ook de oude ondergrondse gistkelders zijn nog in gebruik en maken deel uit van het enotoerisme dat het huis ontvangt. Over de aanpak zegt de bodega zelf dat zij al meer dan zeventig jaar de traditionele werkwijze volgt in het hele productieproces, van het bewerken van de wijngaard tot de rijping van de wijn.

Wat deze wijn zo aardig maakt, is zijn eerlijkheid. De bodega beschrijft hem als een wijn waarin de varietale kenmerken van de garnacha duidelijk zichtbaar zijn, zowel in de neus – bosfruit – als in de mond, met tannines die vrijwel niet samentrekken; een wijn die evenwichtig is en makkelijk door de mond gaat. Geen groot verhaal over eikenhout, geen zware extractie, geen poging om iets te zijn wat hij niet is. Guía Peñín, de belangrijkste Spaanse wijngids, gaf de oogst 2023 88 punten en vatte het profiel samen als fruitig, floraal, jammy, vollemondig en kruidig.

De handgeschreven naam van de druif boven de libel, de mosgroene fles, de rode capsule: het geheel oogt eerder als een wijn uit een moderne kleine kelder dan als een dorpswijn uit de bergen van Zaragoza. Dat is geen toeval, maar het is ook geen marketing – het is dezelfde familie die honderdtachtig nachten op haar malvasía wacht en die van deze garnacha simpelweg de meest drinkbare versie van de streek wil maken.

Schenk hem iets gekoeld, bij 14 tot 16 °C, en zet de fles op tafel. Dit is de garnacha voor de doordeweekse avond – en dat is het grootste compliment dat een wijn kan krijgen.