Bodegas Esteban Castejón
Druiven: Macabeo, Malvasía en Garnacha Blanca
Rijping: Geen hout. De oogst wordt onmiddellijk geperst, zonder schilmaceratie; na het voorbezinken volgt de vergisting in roestvrij staal. Jong gebotteld, zonder rijping.
Regio: D.O.P. Calatayud (Aragón).
Beschikbaarheid: Beschikbaar per 15 september!

~ . ~

In 't kort – Tranquera, Blanco

Stijl
Zijdezachte, tropisch getinte witte wijn van drie Aragonese druiven, waaronder een klein aandeel van de zeldzame Malvasía van het huis. Middeldiep geel met de glans van nieuw goud. Niet scherp, niet mager, maar rond en smakelijk – met een zuurgraad die volledig in het geheel is opgenomen in plaats van er bovenop te liggen.

Smaak
Middelintense fruitige neus, met tropisch fruit voorop en duidelijke herinneringen aan ananas. In de mond zijdezacht en sappig, mooi in balans, met een nasmaak die opvallend lang doorloopt voor een witte wijn van dit kaliber.

Ideale gelegenheid
De witte wijn voor het begin van de avond en voor alles wat daarna komt. Als aperitief, bij gefrituurde en gegrilde vis, bij tortilla, bij witte tapas als boquerones, gambas al ajillo of pimientos, en bij paella of een lichte rijstschotel. Ook aangenaam bij jonge geitenkaas. Schenken bij 8–10 °C.

~ . ~

Uitgebreide informatie

De wijnbouw van Calatayud is ouder dan bijna alles wat wij in Nederland over wijn denken te weten. Bij het Keltiberische Segeda, tussen de gemeenten Belmonte de Gracián en Mara, werd een wijnpers uit de tweede eeuw voor Christus opgegraven, en de eerste geschreven lofzang op de wijnen van deze streek komt van de dichter Marcus Valerius Martialis, geboren in de eerste eeuw in de Romeinse stad Bílbilis bij het huidige Calatayud. Daarna verdwijnt de draad even – de Romeinen bouwden de wijnbouw uit, de moslimheersers lieten hem grotendeels varen, en de christenen brachten hem terug als kolonisatiegewas. Bijna twee millennia later maakt een familie in Ibdes van drie witte druiven een wijn van nog geen zes euro. Dat is misschien de langste continuïteit die u voor dat geld kunt kopen.

Want dit is de wijn waar het bij Bodegas Esteban Castejón in zekere zin allemaal samenkomt. Tranquera Blanco is namelijk geen mono-cépage: hij combineert Macabeo, Malvasía en Garnacha Blanca. Macabeo – in Rioja bekend als viura – is met 256 hectare de meest aangeplante witte druif van de Denominación, en dat zegt vooral iets over hoe klein die witte wereld hier is: witte variëteiten beslaan slechts 8 procent van de 3.200 hectare van de D.O., tegen 92 procent rood. In die smalle marge werkt dit huis met drie witte druiven tegelijk. Garnacha Blanca is er de trots van: de bodega opent haar eigen website met de belofte die zij in elke fles Sargas de Idues van Garnacha Blanca legt – inspanning, traditie, hoogte, aroma's, en heel veel enthousiasme. En de Malvasía is de druif die de broers Carmelo en José Miguel Esteban vanaf 2010 uit de vergetelheid hebben teruggehaald en waarmee zij als enige bodega van heel Aragón werken. Wie de fles 180 Noches al kent, vindt hier een fluistering van diezelfde herkomst terug. (Lees ook de beschrijving bij “180 Noches” van deze bodega.)

De percelen liggen in het gemeentegebied van Ibdes, op 850 tot 900 meter, op kiezelbodems. Interessant is dat de bodega voor deze wijn uit twee verschillende opvoedsystemen oogst: oudere stokken in de traditionele vaas-vorm op een ruim plantverband van 2,5 bij 2,5 meter, en jongere aanplant in draadvorm op 3 bij 1,35 meter. Dat is geen detail voor techneuten. De vrijstaande vaas geeft weinig, geconcentreerd, zonbeschermd fruit; de draadvorm geeft rijper, gelijkmatiger materiaal. Samen leveren zij precies wat een blend nodig heeft: iets om op te leunen en iets om mee te vullen. En omdat wit fruit op deze hoogte pas in de tweede helft van oktober binnenkomt – laat, met koude nachten achter de rug – blijft er zuurgraad over, terwijl de aroma's al helemaal tropisch zijn gerijpt. Dat is de reden dat u ananas ruikt en tegelijk frisheid voelt.

In de kelder gaat het bewust minimalistisch. De oogst wordt onmiddellijk geperst, zonder maceratie op de schillen; de most wordt voorbezonken en vergist in roestvrij staal. Geen schilcontact betekent geen bitterheid en geen extra kleur – vandaar dat zijdezachte, ronde gehemelte in plaats van een strak, scherp mondgevoel. Dat het huis dit kan, is te danken aan een kelder die in 1940 begon, drie generaties oud is en jaarlijks 500.000 kilo druiven verwerkt, met tanks van beton die aan de binnenzijde met epoxyharsen zijn afgewerkt – maar voor de witte wijnen kiest de familie consequent voor de neutraliteit van staal.

Blijft over: het etiket. Waar de rode Tranquera zijn libel in vrolijke waterverf draagt, is de witte versie zwart, met een grote witte Q en een libel die als een fijne pentekening in de sokkel is gezet. Die Q komt uit de naam zelf – tranQuera – en verwijst naar het stuwmeer van La Tranquera, dat het water van de rivier Piedra vasthoudt tussen Carenas, Nuévalos en Ibdes. Wie in augustus in Ibdes is, tijdens de patroonsfeesten van San Roque, kan tussen het zwemmen, vissen en wandelen door de kloven van de rivieren Piedra en Mesa merken hoe logisch die libel is. Het is een insect dat in de zon boven koel water hangt. Preciezer kan een witte wijn uit deze streek niet worden samengevat.

Schenk hem goed koud, bij 8 tot 10 °C, maar niet ijskoud – dan mist u juist de zijdezachte kant. En schenk hem in een ruim glas: die lange afdronk mag u niet ontgaan.