Celler Pallarades

Druiven: 100% Macabeu
Rijping: Zacht geperst en spontaan vergist; circa zes maanden opvoeding in gebruikte eiken- en kastanjevaten, met rijping op de lie voor extra structuur en romigheid. Lage interventie, traditionele teelt met de nadruk op handwerk. 12,5% alcohol.
Regio: D.O. Tarragona
Beschikbaarheid: Nieuw in het assortiment van Camino del Vino. Direct beschikbaar.

~ . ~

In 't kort – La Pipa de l'Avi

Stijl
Droge, op hout opgevoede Macabeu met duidelijke terroirexpressie: frisse zuren en een romige textuur in één glas, met een elegante, gastronomische signatuur. Karaktervol genoeg voor de liefhebber van klassieke witte wijnen, en tegelijk het visitekaartje van de eigentijdse stijl van deze bodega.

Smaak
Strogeel met een goede traan in het glas. Intens van geur: vers gras en rijp wit fruit, rijpe citroen en perzik, met hints van venkel en mediterrane kruiden, gedroogde bloemen en zeer goed geïntegreerde vaattonen richting vanille en hazelnoot. In de mond stevig gestructureerd, smeuïg en persistent, met frisse zuren en een lange, droge afdronk met lichte mineraliteit.

Ideale gelegenheid
De witte wijn voor aan tafel: bij gegrilde of gebakken vis, bij romige vis- en kipgerechten, bij mediterrane groentegerechten en halfharde kazen. Ook prachtig als glas voor wie het ambacht van Celler Pallarades in één wijn wil proeven. Schenk hem tussen 8 en 10 °C.

~ . ~

Uitgebreide informatie

La pipa de l'avi is Catalaans voor "de pijp van opa", en die opa heeft een naam: Siscu. Josep Armengol liep als kind achter hem aan door de hazelnootgaarden en de wijngaarden van de familie, en het zijn die jaren die volgens hem hebben bepaald hoe zijn leven zou lopen. Toen hij tijdens de pandemie besloot de oude bodega weer tot leven te wekken, was Siscu er nog steeds – inmiddels in de tachtig, met de dagelijkse gang van zaken bemoeit hij zich weinig, maar in de wijngaard is hij nog altijd te vinden. De gesprekken tussen die twee gaan over hoe het vroeger ging, over rassen die uit de streek zijn verdwenen en over wat er weer aangeplant zou moeten worden. Dat de eerste wijn van het huis naar hem is vernoemd, spreekt vanzelf. Op het etiket staat hij er zelf: een heer in colbert, met een pijp en een uitbundig groen hoofd van wijnranken en vlinders.

De druif was geen keuze maar een gegeven. De oude familiepercelen staan vol Macabeu, en volgens Armengol heeft die druif de wijnen van zijn familie altijd bepaald. Hij treft daarmee de juiste snaar in de streek: Macabeu beslaat in de D.O. Tarragona 1.313 hectare, oftewel 45 procent van het totale wijngaardareaal, en tachtig procent van de zevenentwintig bodega's in de D.O. heeft het ras staan. Voorzitter Maria Rosa Blanch formuleert het scherp: Macabeu is niet emblematisch omdat hij hier vandaan komt, maar omdat vrijwel iedereen hem plant. De D.O. beschrijft het typische profiel als amandelbloesem en maritieme ziltheid, met tonen van vers wit fruit.

Er zit alleen een addertje onder het gras: Macabeu kan enorm veel dragen. Wie de stok laat begaan, oogst veel en proeft weinig. De D.O. loopt daarom een driejarig onderzoek over snoeibelasting en opbrengst per hectare, precies om aan te tonen hoe direct die twee de kwaliteit van most en wijn bepalen. Bij deze fles is dat vraagstuk in de wijngaard al beantwoord: stokken van zo'n vijfendertig jaar dragen uit zichzelf minder en geconcentreerder, en er wordt met de hand geoogst in kistjes van twaalf kilo. Wijn wordt in de wijngaard gemaakt, zegt Armengol – hij werkt zonder chemie, terug naar de praktijk van zijn grootouders.

In de bodega is de aanpak even terughoudend. Zacht persen, spontaan laten vergisten met de eigen gisten, en dan een halfjaar in gebruikte vaten van eik en kastanje. Dat woord "gebruikt" doet het werk: een vat dat al een paar wijnen achter de rug heeft, geeft nauwelijks nog vanille of toast af, maar wel de langzame, minieme zuurstoftoevoer die een witte wijn textuur en houdbaarheid geeft. Kastanje is bovendien een oude Catalaanse keuze, van oudsher het hout voor rancio's, zoete wijnen, moscatell en vermout – het geeft minder smaak dan eik en wat meer tannine. Daar bovenop wordt de lie gedurende de hele opvoeding bewerkt, om alles uit de Macabeu te halen wat erin zit. Vandaar die combinatie die je bij deze druif zelden zo goed ziet: smeuïg en fris tegelijk.

En dan het bewijs op tafel. In juli 2025 riep de D.O. Tarragona op haar jaarlijkse wijnconcours – de eenendertigste editie, in het jaar dat de D.O. tachtig werd – La pipa de l'avi uit tot eerste prijs in de categorie Witte Wijn 100% Macabeu. Voor een kelder die pas in 2020 haar eerste fles vulde, en met de sterdruif van de hele streek: dat is een klein wonder. Eerder haalde dezelfde wijn al 90 punten in de Guía Peñín.

Schenk hem tussen 8 en 10 °C, en niet uit de vriezer – te koud verdwijnt juist de romigheid waar het hier om draait. Hij staat prachtig bij gegrilde of in de pan gebakken vis, bij een romig visgerecht of kip met witte saus, bij geroosterde mediterrane groenten, bij rijst en bij halfharde kazen. En als u ooit in Puigdelfí bent: op zaterdag opent de kelder haar deuren voor een proeverij van hun wijnen. Grote kans dat l'avi zelf ergens in de wijngaard staat.