Bodegas Paniza
Druiven: Viura (Macabeo) en Chardonnay

Rijping: Na het ontstelen gaan de druiven direct naar de pers, waar een korte maceratie op de schillen de mooiste aroma's vrijmaakt, gevolgd door een zachte persing. De most vergist in roestvrijstalen tanks, daarna wordt de coupage samengesteld. Geen hout. Voor het bottelen gestabiliseerd en gefilterd.
Regio: D.O.P. Cariñena (Aragón).
Beschikbaarheid:  Beschikbaar per 9 september!

~ . ~

In 't kort – Jabalí Viura & Chardonnay

Stijl
Kristalheldere, jonge witte wijn met lichtgroene reflexen: de meest verfrissende telg uit de Jabalí-familie. Viura zorgt voor lichtheid en spanning, Chardonnay voor body en rondheid. Droog, mineraal en met 12,5% alcohol precies in balans.

Smaak
Frisse neus van wilde bloemen en citrus, met tonen van perzik, meloen en een vleugje ananas. In de mond fris en verfijnd, met een citrusachtige kern en een minerale ondertoon die verraadt dat deze druiven op leisteen en kalk zijn gegroeid. Een wijn die vraagt om een tweede glas.

Ideale gelegenheid
De onvermoeibare allrounder: als aperitief, bij vrijwel alle vis, bij schaal- en schelpdieren, bij groentegerechten en pasta – en verrassend goed bij geitenkaas en zelfs bij roquefort. Op het terras, bij de barbecue, bij een tafel vol tapas. Serveer goed gekoeld op 7–10 °C.

~ . ~

Uitgebreide informatie

Het wilde zwijn (~Jabalí) van Paniza kiest niet alleen rood. In de warme zomeravonden vlak voor de oogst dringen de wilde zwijnen de wijngaarden binnen die tegen de bossen van de Cordillera Ibérica aan liggen, en tussen de oude stokken op leisteengrond kiest het vrij de beste druiven – en Viura & Chardonnay zijn volgens de bodega de meest verfrissende optie, met minerale nuances van wilde bloemen en citrusfruit. Dat het zwijn ook op de witte fles staat, is dus geen grapje maar consequent doorgevoerde logica. Wel met een eigen decor: bij de vernieuwing van de etiketten koos de bodega voor de witte en roséwijnen bewust voor wilde bloemen en varens, omdat bloemen en wilde flora de natuurlijke leefomgeving van het zwijn vormen. Vandaar dat frisgroene etiket, waarop het zwijn tussen het varenblad tevoorschijn komt.

De hoofdrol is voor een druif die in Nederland veel te weinig aandacht krijgt: Viura, ook bekend als Macabeo. Ze komt uit de oostelijke helft van Spanje – de ene theorie plaatst haar oorsprong in de Ebrovallei, de andere aan de Levantijnse kust – en is inmiddels over het hele Iberisch Schiereiland verspreid, met de sterkste aanplantgroei van alle Spaanse witte rassen. Ze is bijzonder goed bestand tegen vorst en wisselende weersomstandigheden, geeft kleine trosjes met dikschillige, groengouden bessen, en levert wijnen die zich kenmerken door lichtheid en een fijne balans tussen zuren en zoet, met zeer frisse, floraal-fruitige aroma's. Bijzonder is bovendien dat de most van Viura goed tegen oxidatie kan, waardoor de druif een van de meest gebruikte rassen is voor de lastige rijping van witte wijnen – en de basis vormt van vrijwel alle Cava. Kortom: de werkpaard-elegantie van Spanje.

Waarom dan Chardonnay erbij? Omdat Viura vooral fris en fijn is, en Chardonnay het volume en de rondheid meebrengt die van een aperitiefwijn een tafelwijn maken. Bodegas Paniza noemt Jabalí zelf een perfecte blend van Viura en Chardonnay, en beschrijft het resultaat als kristalhelder met groenachtige tinten, met citrusachtige tonen in de mond, fris en verfijnd. Duitse handel voegt daar de fruitkant aan toe: citrus, perzik, honingmeloen en ananas, sappig en verfrissend in de mond.

Voor de aroma's is de kelder net zo belangrijk als de wijngaard. Na het ontstelen gaan de druiven direct naar de pers, waar een korte maceratie de beste aroma's uit de schillen haalt, gevolgd door een zachte persing; de most vergist vervolgens in roestvrijstalen tanks. Voor haar witte wijnen zet het huis daarbij innovatieve technieken in als de cold soak, een prefermentatieve maceratie bij lage temperatuur die het aromatische potentieel versterkt. Daarna volgt de coupage, en wordt de wijn gestabiliseerd en gefilterd zodat hij in optimale staat op de fles gaat. Hout komt er niet aan te pas – precies in de geest van de Jabalí-lijn, die in 2008 ontstond als provocatie tegen de Spaanse vatentraditie, mét schroefdop en met een bewust beperkt vatverblijf.

De witte Jabalí verzamelde bovendien al vroeg internationale erkenning: de jaargang 2009 kreeg zilver bij de Selections Mondiales in Québec 2010, brons bij "Der grosse Spanien WeinPreis" 2010 en brons bij de International Wine Challenge 2010, terwijl de 2008 door de Guía Peñín 2010 werd beoordeeld met 83 punten. In Duitsland wordt daarnaast goud bij de Berliner Wine Trophy vermeld. Niet slecht voor een wijn die zich vooral als vrolijke dorstlesser presenteert.

En dan het terroir, want ook een witte wijn wordt hier uit stenen geboren. De wijngaarden liggen op circa 700 meter in heuvelachtig terrein aan de voet van de Iberische bergketen, op bodems van leisteen, kalk, leem en rode klei. Voor witte druiven is die hoogte goud waard: de koele nachten remmen het rijpingsproces, en juist dat behoudt de zuren en de aromatische finesse die in het warme Aragón anders zouden wegsmelten. Achter de wijn staat een coöperatie die in 1953 in het dorp Paniza werd opgericht en vandaag zo'n 360 wijnboeren met samen ongeveer 3.000 hectare wijngaard verenigt, met wijnen in meer dan 58 landen.

Aan tafel is de wijn breder inzetbaar dan zijn prijs suggereert. De bodega noemt hem uitstekend bij de meeste vissoorten, schaal- en schelpdieren en groenten, evenals bij pasta en bij geitenkaas of roquefort. Dat laatste is opvallend en de moeite van het proberen waard: de frisse zuren en de citruskant houden stand tegen een blauwe kaas waar veel witte wijnen op afhaken. Denk verder aan gambas al ajillo, gebakken zeebaars, een tortilla, gegrilde groenten of pasta met citroen en kruiden. Serveer goed gekoeld op 7–10 °C, en laat hem in het glas een paar graden opwarmen – dan komt de perzik naar boven.