Venta d’Aubert

Druiven: 45% garnacha tinta, 45% syrah en 10% monastrell. De druiven komen van eigen wijngaarden rond Cretas, in  de regio Matarraña.
Rijping: Ontsteeld, minder dan 30 dagen schilweking, vergisting in roestvrij staal. Vervolgens 6 maanden rijping, verdeeld over oudere eikenhouten vaten en roestvrijstalen tanks. Ongefilterd en zonder klaring. 13,5% alcohol.
Regio: Matarraña, gemeente Cretas, Aragon.
Beschikbaarheid: Beschikbaar!

~ . ~

In ’t kort – Solo 100

Stijl

Ongepolijste maar verfijnde rode wijn met een mediterraan hart. Rijp rood fruit, kruiden en balsemachtige tonen, met de zonnige openheid van garnacha, de donkere peperigheid van syrah en de aardse, stevige ruggengraat van monastrell. Soepel genoeg om direct van te genieten, maar met voldoende grip en spanning om aan tafel serieus mee te doen.

Smaak

Helder kersenrood met een paarsige rand. In de geur rijpe rode bessen, kersen en frambozen, gevolgd door mediterrane kruiden, wilde struiken, balsamico en een vleugje specerijen. De aanzet is sappig en gul, zonder zwaar te worden. Daarna komt er frisheid, lichte ziltigheid en een bescheiden, aangename tanninegreep. De afdronk is kruidig, levendig en licht aards: alsof de kalkrijke grond en het struikgewas van Matarraña nog even in het glas blijven hangen.

Ideale gelegenheid

Een wijn voor tapas die iets meer zijn dan een schaaltje nootjes: gegrilde lamskoteletjes, chorizo, paddenstoelen, geroosterde paprika, aubergine van de grill of een stoof met kikkererwten en rozemarijn. Ook mooi bij charcuterie, gegrilde kip, een hamburger met mediterrane kruiden of harde schapenkaas. Schenk hem op 15 à 16 °C; een halfuur vooraf openen doet hem zichtbaar goed.

~ . ~

Uitgebreide informatie

Een venta is in Spanje van oudsher een herberg langs een route: een plek waar reizigers, handelaren, ruiters en later automobilisten konden eten, drinken en overnachten. Niet chic om het chic-zijn, maar gastvrij omdat de weg lang is. Venta d’Aubert draagt die naam niet toevallig. Aan de weg tussen Valderrobres en Arnes, net buiten Cretas, ligt hier een bodega die opnieuw een halteplaats is geworden –voor wijn, landschap, architectuur en hedendaagse kunst.

De plek ligt in Matarraña, een van de stilste en mooiste hoeken van Aragón. Dit is het binnenland tussen Catalonië, Valencia en de Ebrovallei: een overgangsgebied waar je de Middellandse Zee nog niet ziet, maar haar invloed wel proeft. De wijngaarden liggen tegenover een  robuuste bergmassief waarvan de rotswanden als een natuurlijk decor boven de vallei hangen. Venta d’Aubert noemt Solo 100 daarom zelf “escarpment”: een steile rotsrand of helling. Dat is een goede naam voor een wijn die niet gladgestreken wil worden. Hij heeft fruit, zeker, maar ook reliëf.

De wijngaarden staan op arme klei-kalkbodems. Dat is geen grond waar een wijnstok lui van wordt. De wortels moeten zoeken, de opbrengsten blijven beperkt en de druiven krijgen concentratie zonder dat de wijn automatisch log of overdreven wordt. Venta d’Aubert werkt sinds 2013 biologisch gecertificeerd en past daarnaast regeneratieve en biodynamisch geïnspireerde praktijken toe. De bedoeling is niet een keurmerk als marketingsticker, maar levende grond, meer biodiversiteit en wijngaarden die ook op langere termijn veerkrachtig blijven. De bodega werkt ambachtelijk, met spontane gisten, terughoudend sulfietgebruik en relatief lage opbrengsten.

Solo 100 is het instapnummer van een reeks die juist niet als een klassiek wijnassortiment is bedacht. De Solo-lijn, van 100 tot 500, is een collectie minimale-interventiewijnen met mediterrane druiven. De nummers hebben een eenvoudige, bijna architectonische logica: 100, 300 en 500 zijn rood; 200 en 400 wit; hoe hoger het getal, hoe hoger de positionering binnen de reeks.

Dan het opvallend kale etiket. Er staat slechts één groot getal op: 100. Geen kasteel, geen familiewapen, geen druif, geen vergezicht met gouden zonsondergang. Dat is geen gebrek aan verhaal, maar een ontwerpkeuze. Het flesetiket werkt als een nummer op een kunstwerk of een huis in een architectuurcatalogus: sober, direct en een tikje provocerend. De wijn moet vervolgens het werk doen. Gelukkig kan hij dat.

De wijnmaker is César Fernández, verantwoordelijk voor de Solo-reeks. Hij maakt hier geen zware, op kracht gebouwde rode wijn, maar een middelzware rode met ruimte voor frisheid. Dat is precies het interessante aan deze streek. Matarraña ligt geografisch in Aragón, maar heeft een klimaat en licht die zich niet netjes in één hokje laten stoppen. De nabijheid van de bergen, de hoogteverschillen, de bodems en de mediterrane invloed leveren wijnen op die rijp kunnen zijn zonder plomp te worden. Solo 100 is daarom eerder gespierd dan massief: ruw aan de randjes, maar niet hard; elegant, maar niet gepolijst tot hij zijn verhaal kwijt is.

Sinds 2022 is Venta d’Aubert in handen van Eva Albarrán en Christian Bourdais, de eigenaren van de galerie Albarrán Bourdais en de initiatiefnemers van Solo Houses. Hun project begon in 2010 als een ambitieus architectuurproject in een landschap van circa 200 hectare: internationale architecten werden uitgenodigd om er uitzonderlijke vakantiehuizen te ontwerpen. Inmiddels omvat Solo Houses twee avant-gardistische verblijven, de biologische bodega Venta d’Aubert en een groeiend kunstlandschap.

De bodega staat dus niet naast een kunstproject; zij maakt er deel van uit. De Solo Sculpture Trail voert bezoekers over ongeveer drie kilometer langs kunstwerken tussen wijngaarden, olijfbomen, amandelpercelen en bossen. De route start bij Venta d’Aubert. Dat is een mooie omkering van de klassieke museumervaring: geen witte muren en stiltes waarop iemand “niet aanraken” fluistert, maar sculpturen onder open hemel, tussen grond die bewerkt wordt en wijnstokken die elk jaar opnieuw beginnen.

De reio ‘Matarraña’ zelf staat op een interessant punt. De streek heeft nog geen eigen beschermde oorsprongsbenaming, maar werkt aan een toekomstige D.O.P. Vinos del Matarraña. In recente berichtgeving wordt Venta d’Aubert genoemd als een van de producenten die zich bij die nieuwe appellatie willen aansluiten. Dat is relevant: een eigen herkomstbenaming zou de wijnstreek scherper op de kaart zetten en de identiteit van deze kleinschalige, bergachtige hoek van Bajo Aragón beter beschermen. De precieze regels en officiële ingebruikname zijn nog in ontwikkeling, maar de beweging is duidelijk.

Voor nu draagt Solo 100 dus nog geen D.O.-naam op het etiket. Dat past eigenlijk uitstekend bij de wijn. Hij is niet gemaakt om zich achter een classificatie te verschuilen, maar om een plek te laten spreken die nog bezig is zichzelf officieel te definiëren. De wijn is daarmee tegelijk voorloper en ansichtkaart: een moderne, biologisch gemaakte rode wijn uit een streek die u waarschijnlijk nog niet kent, maar die u na één glas wel wilt onthouden.

Schenk hem niet te warm. Rond 15 à 16 °C blijft het rode fruit helder, krijgt de kruidigheid ruimte en blijft de lichte tannine aangenaam. Een groot glas is beter dan een klein glas, want Solo 100 vertelt niet alles meteen. Eerst zijn er de bessen en de sappigheid, daarna de balsem, de wilde kruiden en het kalkachtige, droge gevoel in de afdronk. Zet er iets hartigs en rokerigs naast, nodig vrienden uit, leg geen tafelkleed met gouden rand neer of andere moderne opsmuk, maar laat de fles vooral zichzelf uitleggen. Soms is een groot getal op een wit etiket meer dan genoeg.